Uslanmaz serseri ve aklına düşenler…

Pembe panjurlu bir evimiz olsa…
Ve demet demet kır çiçekleri..
Hayatı hiçe saysak.
Yarına ulaşmak için değil,
Bugünü doyasıya ölmek için yaşasak.

Ben umursamasam kederi,
Ve sen hep masallar anlatsan.
Başın dizlerimle barışık,
Dudakların benimkine yapışık.

Sonra ben kulağına iki kelime fısıldasam.
Sen üç tanesiyle cevap versen.
Bana beni, sence anlatsan;
İnansam, mutlansam, ağlasam.

İşte böyle aldatsak birbirimizi.
Yalanlarımıza inansak.
Hain olsak çılgınlar gibi…
Ve sen.. Şimdi… Dönüp bakmadan gidiyor olmasan.

Ozan Ferah